|
IKKE, IKKE, IKKE EN DE REST KAN STIKKEN !
(marion van harreveld, fröbel deskundige)
NB: Hierboven afgebeeld schaakbord en tafeltje zijn NIET door marion van
harreveld gemaakt ! Zij houdt zich voornamelijk bezig met plakwerkjes van karton of stukjes glas en met wat gefröbel met
papier-maché. Ze noemt dat kunst !!!! Wellicht vraagt u zich af wat die foto's van dat mooie
schaakbord en dat tafeltje dan met marion van harreveld te maken hebben. Welnu, aan beide is een heel verhaal verbonden waarin
marion van harreveld een belangrijke (en m.i. een hele kwalijke !) hoofdrol speelt. Hieronder de verhaaltjes van het
schaakbord en het tafeltje. Binnenkort zal ik mogelijk nog andere verhaaltjes op deze site
zetten.
Blijft u kijken !
HET SCHAAKBORD
De vader van marion (dHvA) hield erg veel van schaken. Hij had wel 5 schaakspelen en -borden, maar het liefst
speelde hij op een mooi ingelegd bord dat hij eens op een verjaardag had gekregen van zijn oudste zoon (de broer van marion
(dHvA) dus). Toen hij overleed vroeg deze broer of hij als aandenken aan alle prettige schaakpartijen met zijn vader dat bord
zou mogen krijgen. Zijn moeder vond dat natuurlijk goed en zei dat ze het wel even zou opzoeken. Hoewel alle schaakborden
ALTIJD op een vaste plaats stonden, kon zij (en ook haar andere zoon) het bewuste bord echter niet vinden.
Hierdoor ontstond bij haar broer het vermoeden dat marion (dHvA) (met wie hij al vele jaren een zeer slechte verhouding had) het
bord had meegenomen om hem zijn enige tastbare herinnering aan zijn vader te ontnemen. Dit was natuurlijk slechts een vermoeden
en moeilijk te bewijzen. Hij besloot toen een brief op te stellen, gericht aan alle buren van marion
(dHvA), waarin hij hen vroeg om de eventuele invloed die zij op marion (dHvA) zouden kunnen hebben te gebruiken
om haar te doen bewegen het bord te retourneren. Alvorens deze brief ook echt te
versturen, gaf hij een afschrift daarvan aan de zijn moeder met het verzoek deze aan marion (dHvA) te laten lezen. Dit als laatste
poging van zijn kant om toch het bord te krijgen (voorop gesteld natuurlijk dat marion (dHvA) werkelijk het bord in haar bezit
zou hebben). Eigenlijk was hij helemaal niet van plan de brief te versturen ! Nadat marion (dHvA) de concept brief had gelezen,
stond het bord reeds de volgende dag op de plaats waar het altijd had gestaan ! Natuurlijk is het theoretisch mogelijk dat er
door moeder en zoon in eerste instantie niet goed gezocht is, of dat "iemand anders"
(de werkster ?, de kaboutertjes ?) het bord verplaatst en weer terug gezet had. Maar wat denkt u als u dit leest ?
Dit is natuurlijk slechts de versie van de broer. Mocht u ook de versie van
marion (dHvA) willen horen, dan kunt u haar natuurlijk mailen op onderstaand adres.
HET TAFELTJE
Na het overlijden van de moeder van marion van harreveld (dHvA) wierp zij zich op als degene die alles wel even zou regelen.
Een van de eerste handelingen was het uitnodigen van (bijna) alle broers en kleinkinderen om een selectie te maken uit de
door haar moeder achtergelaten roerende goederen. Alleen de oudste broer (die van het bovenstaande schaakbord verhaal)
kreeg geen uitnodiging. Wel diens zoon. En deze vroeg als enige aandenken het boven afgebeelde tafeltje wat de vader van
marion van harreveld (dHvA) vroeger voor zijn vrouw had gemaakt. Marion vond dit prima en ook geen van de andere aanwezigen
had daar bezwaar tegen. Hij vroeg dit niet voor zichzelf, maar voor zijn vader, de broer van marion (dHvA). Helaas maakte hij
daarna de "fout" tegen marion te zeggen dat het tafeltje voor zijn vader was bedoeld ..... En toen hij een paar dagen later het
tafeltje wou ophalen, wist marion (dHvA) zich van haar oorspronkelijke toezegging niets meer te herinneren ! Sterker nog, ze zei
dat het tafeltje al aan "iemand anders" was toegewezen ! Ondanks aandringen van o.a. haar jongste broer (en naar verluid zelfs
van haar man) weigerde marion (dHvA) het tafeltje af te staan. Omdat hij verder geen enkel aandenken aan zijn moeder had ontvangen,
besloot de broer uiteindelijk marion per email te vragen het tafeltje af te geven. Als ze dat niet zou doen, zou hij bovenstaand
verhaal van het schaakbord en dit verhaal op het web zetten. Hierop kreeg de broer geen antwoord, maar reeds de volgende dag werd zijn
zoon door haar gebeld met het verzoek het tafeltje bij haar (en dus niet bij "iemand anders" !) te komen ophalen. Blijkbaar
was ze te laf om het zelf bij haar broer te komen brengen. Dat dit verhaal nu toch op deze
website staat heeft weer een andere reden. Daarover wellicht later meer. Blijft u kijken !
Dit is natuurlijk slechts de versie van de broer van marion (dHvA), maar wat denkt u als u dit leest ?
Laat het marion (dHvA) weten op een van de onderstaande email adressen.
Dit is een foto van marion van harreveld als kleuter. Ja u ziet het goed, ook toen had ze al een grote mond !
Naast haar zit haar broertje met verband om zijn ernstig verbrande handjes. Daarover hieronder meer.
De Verbrande Handjes
Toen marion (toen nog dHvH !) bijna 4 jaar oud was, zat zij met haar oudste broertje die toen 2 jaar oud was en
haar moeder thuis in de eetkamer. Het was koud en het potkacheltje brande flink. Er werd gebeld (de bakker) en
moeder ging naar de deur. Terwijl zij bezig was met de bakker klonk er een luid gegil uit de eetkamer en rende zij terug.
Daar stond haar zoontje met 2 ernstig verbrande handjes. Marion stond erbij en op de vraag van moeder wat
er gebeurd was, zei ze dat haar broertje aan de kachel wou voelen hoe warm die was en zo zijn handjes had verbrand.
Uiteraard had moeder het te druk met de verzorging van de brandwonden om hier verder op in te gaan. Maar als we de aard van de
brandwonden bekijken, was er toch misschien wel genoeg reden om aan de verklaring van marion
te gaan twijfelen. Als een kind van 2 jaar aan een kachel wil voelen zal hij dat in vrijwel alle gevallen doen met 1 vinger
van 1 hand en zal hij zodra hij merkt hoe heet de kachel is zijn hand terug trekken nog voordat er sprake is van meer dan een
oppervlakkige verbranding aan alleen de vingertop. Maar de brandwonden van marion's broertje waren niet aan 1 vinger van 1 hand,
maar aan de BOVENKANT van 2 HANDEN (!!!) en waren zeer ernstig van aard ! Zelfs jaren
later waren de littekens nog te zien. Het is zeer onwaarschijnlijk dat een kind zichzelf zo zou verwonden. Wel zou een dergelijke
verbranding kunnen ontstaan als "iemand" de armpjes van een kind bij de polsen vastpakt en de handjes
tegen de kachel aan duwt !
Er is geen enkel bewijs dat marion (toen nog dHvH !) dit met haar broertje heeft gedaan, maar wat denk u als u dit leest .... ?
"Iemand" vroeg hoe die marion van harreveld (dHvA)er nou eigenlijk uitzag. Vandaar deze foto:
Tsja ... Daar word je niet blij van !
Ook vroeg "iemand" wat voor fröbelwerkjes die marion van harreveld (dHvA) zoal maakt:
En dat noemt ze dan kunst .... Het lijkt meer op 2 flinke drollen !
Wat triest eigenlijk als je met met maken van zulke rotzooi je leventje moet zien te vullen.
Als u marion van harreveld wilt mailen om wat meer info te verkrijgen:
marionvanharreveld@yahoo.com
of:
marionvanharreveld@planet.nl
|