KOOKLES

Hieronder vindt u stukjes uit het dagboek van een amerikaanse griezel die in Frankrijk opgeleid wordt tot kok. In het begin heeft ze nog wat moeite met het doden en levend koken van dieren, maar het gaat haar steeds beter af en uiteindelijk hakt ze met plezier dieren in mootjes.
Ze is dan een volleerd kok voor wie een dier niets meer is dan een lekker hapje en die zelfs durft te stellen dat een dier blij moet zijn dat het na zijn vaak afschuwelijke leven en wrede dood, nog "voortleeft" in een heerlijk gerecht ..... 

28 Januari, 2006
Kreeft

restaurant parkheuvel


Iedereen kwam gisteren vroeg naar de les voor onze eerste oefening met kreeft bij Le Cordon Bleu. Gezien het aanvangstijdstip van 8.30 in de ochtend was dit ongebruikelijk. We gingen allemaal anders met onze pre-moord zenuwen om. Een student deed cognac bij zijn koffie en een ander kwetterde er zenuwachtig op los. Mijn buurman en ik bereiden ons voor door met ongeëvenaarde toewijding messen te slijpen en groenten te snijden.Toen de kreeften eindelijk binnen werden gebracht koos ik een dikke uit die leek te slapen. Ik pakte de kreeft op om het geslacht te checken en gewend te raken aan een extern skelet. Omdat ik mijn voorbereiding heel snel had gedaan was ik de eerste om mijn kreeft in het water te doen. Voor dit recept, Hommard L’ Americaine, wordt de kreeft niet volledig in het water gekookt omdat je zijn ‘mosterd’ nodig hebt voor de saus. Daarom houd je zijn hoofd in het kokende water en verdrink je hem – voor zover kreeften kunnen verdrinken. Misschien is ‘stikken’ een beter woord.


restaurant de librije

Mijn ogenschijnlijk slapende kreeft werd klaarwakker toen ik zijn hoofd in het water dompelde. Hij begon zijn hoofd omhoog te trekken wat ik niet had verwacht. Ik gaf een gil van verbazing en liet de kreeft los. Ik moest hem snel uit het water vissen om te voorkomen dat zijn lichaam gekookt werd. Oh man, ik zal nooit die doosstrijd vergeten en er is niemand die mij wijs kan maken dat kreeften geen pijn voelen.


restaurant le garage

Ik nam mijn kreeft terug naar mijn kookplek terwijl ik nog natrilde van mijn recente moord. Ik keek toe terwijl de kreeft zijn laatste stuiptrekkingen had. Na een paar keer diep ademhalen trok ik zijn scharen eraf en legde die weg om later te sauteren. Toen pakte ik het lichaam van de kreeft op en draaide de staart van de thorax af. Daarna schepte ik de groene kreeftenmosterd eruit en sauteerde alle lichaamsdelen in olie, boter en uien.


restaurant beluga

22 Maart, 2006 Kikkerbilletjes
Godzijdank hoefden we vandaag geen kikkerbilletjes te koken. Het werd ons slechts voorgedaan en wij hoefden slechts toe te kijken. Ik heb echt geprobeerd er een op te eten maar het verpeste mijn eetlust volkomen. Ik kon het niet doorslikken.

restaurant de bokkedoorns

Ik heb een walgelijk geheim dat ik met jullie wil delen.... toen ik klein was en de zomers doorbracht op de boerderij van mijn oma waren er overal kleine kikkertjes. Wij vingen die kikkers en trokken hun poten eraf met een nijptang. Het was het idee van mijn neef maar om de een of andere reden deed ik mee. Het was in ieder geval beter dan mijn oma kippen de nek te zien omdraaien. En erger nog; nadat mijn opa het veld had gemaaid lagen er overal in stukken gemaaide kikkers. Jasses! We vingen trouwens ook vuurvliegjes en stopten die in jampotten om 's nachts licht te hebben, maar ik dwaal af...

restaurant parkheuvel 2


Dus als ik nu kikkerbilletjes zie dan voel ik me heel slecht en word ik misselijk. Ik geloof heus wel dat ze naar kip smaken, maar ik ben niet van plan dat zelf te ervaren. Het recept was gefruite kikkerbilletjes op een bedje van gepureerde knoflook, een groen kruid en een scheutje olijfolie, ook bekend als: Cuisse de Grenouille poelées a la puree d'ail et jus vert.

restaurant de librije 2

23 Februari, 2006 Rivierkreeften Ik beloof dat ik na dit stukje minder zal schrijven over de vieze dingen die wij tijdens de kookles moeten doen en meer zal schrijven over de mooie dingen die we maken - zoals zelfgemaakte worst - beloofd, beloofd, beloofd.... Als je nog nooit rivierkreeft hebt gekookt dan staat je wat te wachten. Om de ingewanden eruit te kunnen halen voor je ze levend kookt (levend, zei ik levend?) moet je ze oppakken (bah!), hun staart draaien als een sleutel en omhoog duwen zodat je de ingewanden eruit kan trekken. Nadat je die eruit getrokken hebt en ze wriemelen van de pijn...of zoiets...naar het schijnt hebben ze geen hersenen en kunnen ze daardoor geen pijn voelen (is dat zo!?!?). Dan gooi je ze in heet water en kook je ze snel om ze uit hun lijden te verlossen.

restaurant le garage 2

Vandaag ging het weer om een van die veel te ingewikkelde recepten waarin levende rivierkreeften van hun ingewanden ontdaan moesten worden. Waarom is het toch nodig om die ingewanden eruit te halen terwijl ze nog leven? Omdat anders die vette zwarte ingewanden met het zoete vlees wordt meegekookt waarna het heel moeilijk te verwijderen is. En het ziet er minder mooi uit.

restaurant beluga 2

Toen ik mijn schaal met rivierkreeften kreeg zagen ze er dood uit, wat een hele opluchting was. Maar toch moest ik een paar keer diep ademhalen alvorens ik er een op durfde te pakken. Mijn vader nam me toen ik klein was mee naar science fiction films en schaaldieren brengen weer nachtmerries naar boven over Alien, Star Trek en al die andere monsters met uitwendige skeletten, gatver! Uiteindelijk pakte ik er eentje bij zijn rug en gooide hem vol walging op mijn snijblok. Hij had zijn kleine harde staart onder zijn lichaam gedraaid dus ik moest hem plat leggen en onderwijl oppassen voor zijn scharen. Dit maakte hem natuurlijk wakker.


restaurant de bokkedoorns 2

Terwijl ik de bovenkant van zijn ribbenkast vasthield met mijn linkerhand draaide ik met mijn rechterhand zijn middelste staart als een sleutel om en trok toen de ingewanden eruit. Eerst bewoog hij niet en ik dacht - geweldig, hij voelt niks! - maar toen begon hij als rond te springen. Zou jij dat niet doen als iemand je ingewanden eruit trok? De chef kwam langs en keek naar mijn rivierkreeftdans op het snijblok. Het was niet zozeer het eruit halen van de ingewaden dat lastig was, maar het ze daarna zien spartelen op mijn snijblok wel.

lucas rive

Ik sauteerde ze in hete olie en boter om ze zo snel mogelijk dood te maken. Het recept is niet een van mijn favorieten dus ik zal je niet vervelen met de vis knoedels of de rivierkreeft bechamelsaus. Ik wilde alleen mijn ervaring van vandaag delen....
26 November, 2005
Leven en dood bij Cordon Bleu

jonnie boer

De tweede week inmiddels van mijn kookcursus bij Le Cordon Bleu, joepie! Ik heb vooral te maken gehad met dode dieren en hoe ik me voel over het eten en koken daarvan. Ik ben niet zo overgevoelig maar het konijn dat we gisteren moesten slachten deed me echt twijfelen over mijn leven als carnivoor. Als je nog nooit een heel gevild konijn hebt gezien, het ziet eruit alsof het bevroren is in pijn. Alsof iemand het gevangen heeft, zijn vacht eraf getrokken heeft en in een vriezer heeft gegooid. Poten gestrekt en de ogen voor altijd gevangen in een moment van horror.
Jaren van tekenfilms kijken trokken aan mijn ogen voorbij toen ik mijn mes oppakte. Elmer Fudd's "dood het konijn, dood het konijn, dood het konijn" herhaalde zichzelf in mijn hoofd als een zieke soundtrack. Om het nog erger te maken, je kan niet zomaar het hoofd afhakken, je moet de nek een beetje doorzagen en dan op de rug van het mes slaan. Anders verbrijzel je het bot en dat kan dan weer in je eten terecht komen.

erik van loo


Toen ik eenmaal het hoofd (en de ogen) eraf had gehaald was het makkelijker in stukken te snijden. Het begint dan meer op lichaamsdelen te lijken en minder op iets dat een dag eerder nog vrolijk gras aan het eten was. Het fijn aan het snijden van konijn is dat de spierstructuur heel duidelijk is, zodat het makkelijk is de poten eraf te halen. Ik begrijp niet hoe de voorpoten aan het konijn vast zitten want er zijn geen banden om door te snijten - alleen maar spieren. We moesten ook het hart, de nieren en de lever eruit trekken die heel klein zijn. Ik rijgde de ingewanden van het konijn aan een spies om te bakken en op een bord te leggen met de poten.
Na alle ingewanden in stukken gesneden en gekruid te hebben rolde ik ze in een beetje bloem en bruinde alle kanten ter voorbereiding van een Konijn met Mosterd. Dat is gebruinde konijn bestreken met mosterd en gebakken met wijn en room. Na het bakken wordt het konijn gedecanteerd, de pan gedeglaceerd met nog meer wijn en de overblijfselen worden gebruikt voor een verfijnde mosterd/roomsaus. Severen met wat aardappelschijfjes en bestrooien met knoflook en peterselie en Voila! Je hebt Bugs Bunny met aardappelen voor de fijnproever.
Je denkt nu waarschijnlijk dat Le Cordon Blue enorm wreed is, maar in werkelijkheid denken de meeste carnivoren liever niet aan waar hun eten vandaan komt en hoe het bereid wordt. Het is oude "Wat niet weet dat niet deert". De meeste recepten die we maken bij LCB zijn oude gerechten die al honderden jaren worden doorgegeven. De wetten van de natuurlijk, zonder schuld. Maar aangezien ik uit Californie kom ben ik gewend dat de natuurlwinkel mijn jachtterrein is, waar alles organisch, kleurrijk, smakelijk en dood is.
De laatste tijd heb ik veel met de sterfelijkheid van dieren te maken gehad en hoe ik daar persoonlijk over denk. Hoe ik het vind dat sommige dieren wat mij betreft eenvoudig gedood mogen worden en anderen niet. Het werken met kalfsvlees en konijn vind ik heel moeilijk, maar kippen en vissen doen me emotioneel niets. Ik kan de pees sneller uit een kippenpoot trekken dan dat jij jippiejajee kan zeggen. Maar als ik een stuk kalfsvlees krijg dan krijg ik een brok in mijn keel. Misschien is het de verzorger in mij die wil dat alles en iedereen ok is, of in ieder geval vrij mag leven tot het moment van de dood en voila: Krab Bisque.
Ik heb gedaan wat er van mij gevraagd werd, proberende niet in tranen uit te barsten. Toen ik toekwam aan het in stukken hakken van de vogels gaf ik die arme beesten er flink van langs. Ik stelde mijzelf de nazi chef voor op mijn snijblok en liet mijn mes zijn werk toen tot het snijblok bedekt was met bloed en de muren om mij heen rood bespetterd waren. Ah, veel beter. Ik vroeg aan mijn baas wat ik met de vogels moest doen. Hij zei: "Niks, ik dacht gewoon dat je je er iets beter door zou voelen." En dat deed het.
Gisteren heb ik 70 wilde vogels in stukken gesneden. Filets gemaakt van de borsten, de poten gevuld, ingewanden eruit gesneden en de lichamen in stukken gebroken om een rijke jus te maken. Mijn nagels zijn rood gekleurd door het bloed en ik krijg ze niet meer schoon. Mijn handen zijn gezwollen en vol wondjes van de scherpe botjes die zich door mijn huid boorden toen ik de vogels in stukken brak. Ik was een uur aan het hakken om door alle karkassen heen te komen en ik kan in mijn hoofd nog steeds het geluid horen van het mes.

SMAKELIJK ETEN .....



TERUG NAAR HOOFDPAGINA

HET LANDEN ABC
WAT STAAT ONS TE WACHTEN ?
Het landen abc



Als u ook geďnteresseerd bent in zaken als vlees , kanker , dood , ziekte , dierenleed , bont ,
willem alexander , mondriaan , st. bernhards honden , school , dik , atoombom foto's ,
Utah , Arizona en vele interessante links , ga dan ook eens naar:
  www.kutwereld.nl  

Het verband tussen vlees eten en onze gezondheid,
het milieu, het broeikaseffect, honger in de 3e wereld,
voedselverspilling, grondwatervervuiling en
dierenleed:

Als u meer informatie wenst over vlees:  .

Alles over varkens koeien kippen konijnen kalkoenen eenden/ganzen en vissen.

VIDEO PAGE !

BPRC - WEG ERMEE !!!

marion van h, fröbel deskundige

Foto's van Harreveld

overbevolking !

UW BESTE KEUZE VOOR STUCADOOR IN HAARLEM, HEEMSTEDE, HOOFDDORP en de BOLLENSTREEK



UW BESTE KEUZE VOOR DAKBEDEKKING EN DAKREPARATIE IN SASSENHEIM, LISSE, HILLEGOM, LEIDEN, HAARLEM EN DE BOLLENSTREEK



DE KOMENDE RAMP VAN DE OVERBEVOLKING - DE EXPLOSIEVE GROEI VAN DE WERELDBEVOLKING EN DE RAMPZALIGE GEVOLGEN DAARVAN

HUIS (WONING / KANTOOR) TE KOOP HAARLEM WILHELMINASTRAAT RIJKSMONUMENT



eXTReMe Tracker