KIPPEN
Het leven van een kip begint op een zogenaamd vermeerderingsbedrijf. Hier zorgen
hennen (de vrouwelijke kip) en hanen (de mannelijke kip) voor bevruchte eieren.
Deze eieren gaan vervolgens naar een kuikenbroederij. Met tienduizenden tegelijk
worden de eieren in een broedstoof gestopt. Na 21 dagen kruipen de kuikens uit
hun ei. Afhankelijk van het ras verhuizen ze naar een legbedrijf (legkip) of
naar een mesterij (vleeskip).
Legkippen
De kuikens van legrassen worden eerst gesexed; de haantjes worden van de hennetjes gescheiden.
Vroeger werden de haantjes gehouden voor het vlees en de hennen voor de eieren.
Nu zijn de dieren zo doorgefokt dat de haantjes van de legkippen niet snel genoeg groeien
en dus economisch niet interessant zijn. Meer dan 30 miljoen mannelijke kuikens worden om
die reden elk jaar gedood. De kuikens worden vergast of vermalen. Het vergassen met
koolzuurgas betekent vaak een lange doodstrijd voor de kuikens. Ook is er een
apparaat op de markt dat de haantjes in een fractie van een seconde levend
vermaalt, de zgn. kuikenversnipperaar. Dat noemt men dan een humane slachtmethode…
De hennetjes gaan eerst naar een opfokbedrijf. Hier blijven ze tot een
leeftijd van ongeveer 16 weken. Ze zijn dan bijna aan de leg en gaan naar het
legbedrijf waar ze tot een leeftijd van 14 maanden verblijven. De meesten (75%)
legkippen komen nog steeds terecht in de legbatterij. Zo'n batterij bestaat uit
lange rijen kooien van draadgaas, in drie tot zelfs 12 etages boven elkaar. Elke
kooi heeft een vloeroppervlak van ongeveer 45 bij 50 centimeter. Hierin zitten
meestal vier dieren. De oppervlakte waarop een kip in zo'n kooi leeft (550cm²)
is kleiner dan dat van een A4-blad papier.
De dieren hebben zo weinig ruimte dat ze hun vleugels niet kunnen uitspreiden.
Ruim 30% van de kippen blijkt in het slachthuis aan te komen met botbreuken of ernstige kneuzingen
die worden veroorzaakt door gebrek aan bewegingsmogelijkheden in een legbatterij en de ruwe
behandeling tijdens het laden voor de rit naar het slachthuis.
In de batterijkooi kunnen kippen zich niet natuurlijk gedragen. Het nemen van
een zand- of stofbad om hun veren te verzorgen is onmogelijk. Als een kip een ei
legt doet ze dat graag in afzondering en volgens een vast ritueel. In de
batterijkooi kan dat niet. Toch blijft ze het proberen: ze drukt zich in een
hoek, steekt haar kop tussen de tralies door of kruipt onder een andere hen.
Uiteindelijk zit er voor de kip niets anders op dan haar ei op het draadgaas te laten vallen.
Daarnaast vertonen de kippen sommige gedragingen juist buitensporig
vaak, zoals koptrillen en verenpikken. Kippen kennen een rangorde die er voor
zorgt dat conflicten niet uitmonden in gevechten (de pikorde). Als een
rang-hoger dier in de vrije natuur door een symbolische pik een rang-lager dier
tot de orde roept, trekt het rang-lagere dier zich terug. Maar in de kooi kunnen
de dieren elkaar niet ontwijken. De symbolische pik ontaardt dan in regelrecht
kannibalisme. Om de schade te beperken kapt men bij de meeste kippen de
gevoelige snavelpunt af: het zogenaamde snavelkappen. Dit gebeurt zonder
verdoving en is te vergelijken met het afknippen van tanden, inclusief het
zenuwkanaal bij mensen.
Veertien maanden en meer dan 300 eieren lang blijft de kip in de
batterij-kooi.
In die periode gaat 5 à 6 procent van de dieren dood door voornamelijk ziektes.
Als de eierproductie afneemt, worden de kippen verkocht aan de soepfabriek.
Ze zijn dan iets meer dan een jaar oud terwijl ze in de natuur 10 jaar kunnen
worden. Soepkippen hebben beperkte economische waarde. Er wordt daarom weinig
zorg besteed aan het vangen, vervoeren en slachten. Een groot deel van de kippen
komt met botbreuken of kneuzingen aan in de slachterij. Jaarlijks overleven
duizenden kippen de reis naar het slachthuis niet eens.
Hoewel het grootste deel van de Nederlanders bereid is de meerprijs voor
scharrel- of biologische eieren te betalen, zit toch nog 75% van de kippen in
legbatterijen.Dit komt doordat de verwerkende industrie in producten als koekjes
en mayonaise nog voornamelijk batterij-eieren gebruikt. Ook worden veel in
Nederland geproduceerde batterij-eieren geëxporteerd. Het gevolg is dat in
Nederland 3 op de 4 kippen in de legbatterij zit, terwijl de Nederlandse
consument ervoor kiest dat kippen moeten kunnen scharrelen.
Door de grote weerzin en de toenemende maatschappelijke druk tegen de
batterij zint de pluimvee-industrie op alternatieven, die een goedkope productie
combineren met een verbetering van het dierenwelzijn. Zo zijn er zogenaamde
verrijkte legbatterijen, door de sector 'welzijnskooi' genoemd. Een mooie naam
voor een systeem dat niets anders is dan een legbatterijkooi waarin de dieren
wat meer ruimte hebben en waarin een (zit)stokje en bakje met een handje zand
zijn aangebracht.
Slachtkuikens
De goedkope supermarktkip is eigenlijk helemaal geen kip.
Deze 'kippen' zijn kuikens, die nog geen zes weken oud zijn geworden. In
die paar weken groeien de dieren uit vaneen donzig kuikentje tot een vleesklomp
van ongeveer 2,5 kilo. In Nederland worden jaarlijks zo'n 400 miljoen kuikens gemest.
Vanaf de broederij gaan de kuikentjes direct naar een mestbedrijf, waar ze met 10.000 of
meer in een schuur zonder ramen terechtkomen met 16 tot 24 dieren per vierkante meter stal.
Aanvankelijk hebben de dieren nog voldoende ruimte om te bewegen, maar na een aantal weken
is de stal vol gegroeid met kuikens. Voor het uitstrekken van de vleugels, schoonmaken van
het verenkleed en scharrelen is dan nauwelijks nog ruimte. De buitenlucht zien de kuikens alleen
nog maar op weg naar het slachthuis.
Slachtkuikens worden extreem doorgefokt op snelle groei, dikke bouten en veel
borstvlees. Deze eenzijdige fokkerijselectie leidt tot veel ziektes. In de jaren
50 duurde het 13 weken om een kip van 2 kilo te produceren. Nu gaat dat 2 keer
zo snel. Ze groeien zelfs zo snel dat jaarlijks miljoenen dieren letterlijk
doodgroeien; de organen of poten kunnen de snelle groei niet meer bijhouden en
de dieren worden ziek en kunnen amper meer lopen.
Als de dieren op slachtgewicht zijn, komt de vangploeg. In enkele uren tijd
worden de duizenden kuikens in kratten gepropt. Dat gebeurt met de hand, of met
speciale vangmachines. Het slachten van slachtkuikens is letterlijk lopende band
werk. De dieren worden uit de kratten getrokken en aan de poten aan de
slachthaken gehangen. Met een snelheid van meer dan honderd dieren per minuut
worden ze eerst elektrisch verdoofd in een waterbad. Vervolgens wordt
automatisch de halsslagader doorgesneden en worden de dieren gebroeid in kokend
water om de veren los te weken. Als het goed is tenminste…
In menig slachthuis wordt namelijk met te zwakke stroom bedwelmd. Dat is beter voor de
kwaliteit van het vlees; er komen in het vlees dan minder bloeduitstortingen
voor. Als gevolg van de zwakke bedwelming worden jaarlijks miljoenen dieren
onverdoofd geslacht.
Slachtkuiken-ouderdieren
Slachtkuiken-ouderdieren worden speciaal gehouden voor de productie van slachtkuikens.
In het traditionele systeem beschikken de dieren over strooisel, legnesten en hebben redelijke
bewegingsvrijheid. Het houden van slachtkuikenouderdieren in legbatterij kooien is echter in opmars.
Naast de problemen die gewone legkippen in de legbatterij kennen, zoals
pootproblemen en kannibalisme, hebben deze dieren ook chronisch honger.
Mestkuikens zijn namelijk zo gefokt dat ze veel meer eten dan een normale kip om
ze binnen 6 weken op het slachtgewicht van 2,5 kilo te krijgen. Als echter de
slachtkuikenouderdieren naar behoefte eten, zijn ze binnen de kortste keren zo
dik dat ze geen eieren meer kunnen leggen.
De 'oplossing' is ze op een dieet te zetten, waardoor ze altijd honger hebben.
Naast de vreselijke omstandigheden die kippen in de bio-industrie al te verduren krijgen,
worden deze kippen ook nog eens op een hongerdieet gezet. In 2002 constateerde landbouwminister Brinkhorst
al dat dit niet langer meer acceptabel is. Helaas gaat deze praktijk gewoon door tot vandaag de dag.
ALLEMAAL VOOR UW TONGETJE....
IEMAND DIE VLEES EET EN NIET WEET WAAR DAT VANDAAN KOMT IS DOM.
IEMAND DIE VLEES EET EN NIET WIL WETEN WAAR DAT VANDAAN KOMT IS LAF.
IEMAND DIE VLEES EET EN WEL WEET WAAR DAT VANDAAN KOMT HEEFT GEEN HART.
TERUG NAAR HOOFDPAGINA
VLEES IS VOOR DE DOMMEN !
GRATIS REIZEN MET DE OV-CHIPKAART ? klik hier
