KIPPEN
Het leven van een kip begint op een zogenaamd vermeerderingsbedrijf. Hier zorgen hennen (de vrouwelijke kip) en hanen (de mannelijke kip) voor bevruchte eieren. Deze eieren gaan vervolgens naar een kuikenbroederij. Met tienduizenden tegelijk worden de eieren in een broedstoof gestopt. Na 21 dagen kruipen de kuikens uit hun ei. Afhankelijk van het ras verhuizen ze naar een legbedrijf (legkip) of naar een mesterij (vleeskip).

Legkippen
De kuikens van legrassen worden eerst gesexed; de haantjes worden van de hennetjes gescheiden. Vroeger werden de haantjes gehouden voor het vlees en de hennen voor de eieren. Nu zijn de dieren zo doorgefokt dat de haantjes van de legkippen niet snel genoeg groeien en dus economisch niet interessant zijn. Meer dan 30 miljoen mannelijke kuikens worden om die reden elk jaar gedood. De kuikens worden vergast of vermalen. Het vergassen met koolzuurgas betekent vaak een lange doodstrijd voor de kuikens. Ook is er een apparaat op de markt dat de haantjes in een fractie van een seconde levend vermaalt, de zgn. kuikenversnipperaar. Dat noemt men dan een humane slachtmethode…
De hennetjes gaan eerst naar een opfokbedrijf. Hier blijven ze tot een leeftijd van ongeveer 16 weken. Ze zijn dan bijna aan de leg en gaan naar het legbedrijf waar ze tot een leeftijd van 14 maanden verblijven. De meesten (75%) legkippen komen nog steeds terecht in de legbatterij. Zo'n batterij bestaat uit lange rijen kooien van draadgaas, in drie tot zelfs 12 etages boven elkaar. Elke kooi heeft een vloeroppervlak van ongeveer 45 bij 50 centimeter. Hierin zitten meestal vier dieren. De oppervlakte waarop een kip in zo'n kooi leeft (550cm²) is kleiner dan dat van een A4-blad papier.
De dieren hebben zo weinig ruimte dat ze hun vleugels niet kunnen uitspreiden. Ruim 30% van de kippen blijkt in het slachthuis aan te komen met botbreuken of ernstige kneuzingen die worden veroorzaakt door gebrek aan bewegingsmogelijkheden in een legbatterij en de ruwe behandeling tijdens het laden voor de rit naar het slachthuis.
In de batterijkooi kunnen kippen zich niet natuurlijk gedragen. Het nemen van een zand- of stofbad om hun veren te verzorgen is onmogelijk. Als een kip een ei legt doet ze dat graag in afzondering en volgens een vast ritueel. In de batterijkooi kan dat niet. Toch blijft ze het proberen: ze drukt zich in een hoek, steekt haar kop tussen de tralies door of kruipt onder een andere hen. Uiteindelijk zit er voor de kip niets anders op dan haar ei op het draadgaas te laten vallen.
Daarnaast vertonen de kippen sommige gedragingen juist buitensporig vaak, zoals koptrillen en verenpikken. Kippen kennen een rangorde die er voor zorgt dat conflicten niet uitmonden in gevechten (de pikorde). Als een rang-hoger dier in de vrije natuur door een symbolische pik een rang-lager dier tot de orde roept, trekt het rang-lagere dier zich terug. Maar in de kooi kunnen de dieren elkaar niet ontwijken. De symbolische pik ontaardt dan in regelrecht kannibalisme. Om de schade te beperken kapt men bij de meeste kippen de gevoelige snavelpunt af: het zogenaamde snavelkappen. Dit gebeurt zonder verdoving en is te vergelijken met het afknippen van tanden, inclusief het zenuwkanaal bij mensen.
Veertien maanden en meer dan 300 eieren lang blijft de kip in de batterij-kooi. In die periode gaat 5 à 6 procent van de dieren dood door voornamelijk ziektes.
Als de eierproductie afneemt, worden de kippen verkocht aan de soepfabriek. Ze zijn dan iets meer dan een jaar oud terwijl ze in de natuur 10 jaar kunnen worden. Soepkippen hebben beperkte economische waarde. Er wordt daarom weinig zorg besteed aan het vangen, vervoeren en slachten. Een groot deel van de kippen komt met botbreuken of kneuzingen aan in de slachterij. Jaarlijks overleven duizenden kippen de reis naar het slachthuis niet eens.

Hoewel het grootste deel van de Nederlanders bereid is de meerprijs voor scharrel- of biologische eieren te betalen, zit toch nog 75% van de kippen in legbatterijen.Dit komt doordat de verwerkende industrie in producten als koekjes en mayonaise nog voornamelijk batterij-eieren gebruikt. Ook worden veel in Nederland geproduceerde batterij-eieren geëxporteerd. Het gevolg is dat in Nederland 3 op de 4 kippen in de legbatterij zit, terwijl de Nederlandse consument ervoor kiest dat kippen moeten kunnen scharrelen.
Door de grote weerzin en de toenemende maatschappelijke druk tegen de batterij zint de pluimvee-industrie op alternatieven, die een goedkope productie combineren met een verbetering van het dierenwelzijn. Zo zijn er zogenaamde verrijkte legbatterijen, door de sector 'welzijnskooi' genoemd. Een mooie naam voor een systeem dat niets anders is dan een legbatterijkooi waarin de dieren wat meer ruimte hebben en waarin een (zit)stokje en bakje met een handje zand zijn aangebracht.

Slachtkuikens
De goedkope supermarktkip is eigenlijk helemaal geen kip. Deze 'kippen' zijn kuikens, die nog geen zes weken oud zijn geworden. In die paar weken groeien de dieren uit vaneen donzig kuikentje tot een vleesklomp van ongeveer 2,5 kilo. In Nederland worden jaarlijks zo'n 400 miljoen kuikens gemest.
Vanaf de broederij gaan de kuikentjes direct naar een mestbedrijf, waar ze met 10.000 of meer in een schuur zonder ramen terechtkomen met 16 tot 24 dieren per vierkante meter stal. Aanvankelijk hebben de dieren nog voldoende ruimte om te bewegen, maar na een aantal weken is de stal vol gegroeid met kuikens. Voor het uitstrekken van de vleugels, schoonmaken van het verenkleed en scharrelen is dan nauwelijks nog ruimte. De buitenlucht zien de kuikens alleen nog maar op weg naar het slachthuis.
Slachtkuikens worden extreem doorgefokt op snelle groei, dikke bouten en veel borstvlees. Deze eenzijdige fokkerijselectie leidt tot veel ziektes. In de jaren 50 duurde het 13 weken om een kip van 2 kilo te produceren. Nu gaat dat 2 keer zo snel. Ze groeien zelfs zo snel dat jaarlijks miljoenen dieren letterlijk doodgroeien; de organen of poten kunnen de snelle groei niet meer bijhouden en de dieren worden ziek en kunnen amper meer lopen.
Als de dieren op slachtgewicht zijn, komt de vangploeg. In enkele uren tijd worden de duizenden kuikens in kratten gepropt. Dat gebeurt met de hand, of met speciale vangmachines. Het slachten van slachtkuikens is letterlijk lopende band werk. De dieren worden uit de kratten getrokken en aan de poten aan de slachthaken gehangen. Met een snelheid van meer dan honderd dieren per minuut worden ze eerst elektrisch verdoofd in een waterbad. Vervolgens wordt automatisch de halsslagader doorgesneden en worden de dieren gebroeid in kokend water om de veren los te weken. Als het goed is tenminste…
In menig slachthuis wordt namelijk met te zwakke stroom bedwelmd. Dat is beter voor de kwaliteit van het vlees; er komen in het vlees dan minder bloeduitstortingen voor. Als gevolg van de zwakke bedwelming worden jaarlijks miljoenen dieren onverdoofd geslacht.

Slachtkuiken-ouderdieren
Slachtkuiken-ouderdieren worden speciaal gehouden voor de productie van slachtkuikens.
In het traditionele systeem beschikken de dieren over strooisel, legnesten en hebben redelijke bewegingsvrijheid. Het houden van slachtkuikenouderdieren in legbatterij kooien is echter in opmars.
Naast de problemen die gewone legkippen in de legbatterij kennen, zoals pootproblemen en kannibalisme, hebben deze dieren ook chronisch honger. Mestkuikens zijn namelijk zo gefokt dat ze veel meer eten dan een normale kip om ze binnen 6 weken op het slachtgewicht van 2,5 kilo te krijgen. Als echter de slachtkuikenouderdieren naar behoefte eten, zijn ze binnen de kortste keren zo dik dat ze geen eieren meer kunnen leggen.
De 'oplossing' is ze op een dieet te zetten, waardoor ze altijd honger hebben. Naast de vreselijke omstandigheden die kippen in de bio-industrie al te verduren krijgen, worden deze kippen ook nog eens op een hongerdieet gezet. In 2002 constateerde landbouwminister Brinkhorst al dat dit niet langer meer acceptabel is. Helaas gaat deze praktijk gewoon door tot vandaag de dag.

kippen-01  kippen-02  kippen-03  kippen-04  kippen-05  kippen-06  kippen-07  kippen-08

ALLEMAAL VOOR UW TONGETJE....

IEMAND DIE VLEES EET EN NIET WEET WAAR DAT VANDAAN KOMT IS DOM.
IEMAND DIE VLEES EET EN NIET WIL WETEN WAAR DAT VANDAAN KOMT IS LAF.
IEMAND DIE VLEES EET EN WEL WEET WAAR DAT VANDAAN KOMT HEEFT GEEN HART.

TERUG NAAR HOOFDPAGINA

HET LANDEN ABC
WAT STAAT ONS TE WACHTEN ?
Het landen abc



Als u ook geïnteresseerd bent in zaken als vlees , kanker , dood , ziekte , dierenleed , bont ,
willem alexander , mondriaan , st. bernhards honden , school , dik , atoombom foto's ,
Utah , Arizona en vele interessante links , ga dan ook eens naar:
  www.kutwereld.nl  

Het verband tussen vlees eten en onze gezondheid,
het milieu, het broeikaseffect, honger in de 3e wereld,
voedselverspilling, grondwatervervuiling en
dierenleed:

Als u meer informatie wenst over vlees:  .

Alles over varkens koeien kippen konijnen kalkoenen eenden/ganzen en vissen.

VIDEO PAGE !

BPRC - WEG ERMEE !!!

marion van h, fröbel deskundige

Foto's van Harreveld

overbevolking !

UW BESTE KEUZE VOOR STUCADOOR IN HAARLEM, HEEMSTEDE, HOOFDDORP en de BOLLENSTREEK



UW BESTE KEUZE VOOR DAKBEDEKKING EN DAKREPARATIE IN SASSENHEIM, LISSE, HILLEGOM, LEIDEN, HAARLEM EN DE BOLLENSTREEK


DE KOMENDE RAMP VAN DE OVERBEVOLKING - DE EXPLOSIEVE GROEI VAN DE WERELDBEVOLKING EN DE RAMPZALIGE GEVOLGEN DAARVAN

HUIS (WONING / KANTOOR) TE KOOP HAARLEM WILHELMINASTRAAT RIJKSMONUMENT

eXTReMe Tracker